یک تشکر یک محمد جواد

بسم الله

این قالب و کار های جانبی وبلاگ رو محمد جواد جون خودمون برام آماده کرد و کلا نقش اول رو توی اثاث کشی به وب جدید داشت که خدایش خیر و خیری(استعاره از بانوی پر خیر) دهاد...

این وبلاگ شخصی من هست و از این به بعد مرتبا باید تلاش کنم که بروز بشه آخه به خودم قول دادم که ماجرای دو وبلاگ قبلی که شرحش مجالی فراخ می خواهد دوباره اینجا تکرار نشه...

پس فردا هم که سال تحویله و ...

یک مشکل فلسفی توی این یکی دو ساله برام پیش اومده اونم یه شکاف سنی - اجتماعی - فرهنگی - حیثیتیه... موضوع اینه که ما نفهمیدیم بالاخره ما با این طول و عرض  و ارتفاع و سن و سال باید عیدی بدیم یا عیدی بگیریم؟؟

از طرفی عیدی دادن سخته از طرفی کلاس داره!

عیدی گرفتن هم در عین شیرینیش یه کم افت کلاس داره!

با عنایت به این صغری کبرای مختصر نتیجتا اینکه هم عیدی میدیم  و هم می گیریم تا سال آینده هم که خدا مثل همیشه کریمه...

عیدتون مبارک...

کاری نداریم... اما سال 88 پر بود از خاطرات تلخ و شیرین ... شخصا که نگاه می کنم تلخیاش برام بیشتر رو میشه...

از قضایای انتخابات بگیر تا فوت آیت الله بهجت...

از رفتن محمدرضای عزیز بگیر تا تصادف و فوت مجتبا خندانی تا پرکشیدن شیخ مالکی و شیخ حقیقی ...

ناشکری نمی کنم سال 88 خاطرات شیرین هم زیاد داشت.. خیلی زیاد

سال 88 تموم شد ... ما موندیم با یه دنیا غربت و امید و انتظار به سالی که داره میاد.

 

/ 2 نظر / 16 بازدید
حسین

یادم باشد که زیبایی‌های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی‌های بزرگ باشند. یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می‌خواهم باشند. یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی‌تواند مرا با خود آشتی دهد. یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی‌تواند با دیگران مهربان باشد. درشکفتن جشن نوروز برای شما سرسبزی جاودان و شادی اندیشه‌ای پویا و آزادی و برخورداری از همه نعمتهای خدادادی آرزومندم. [گل]

وحید م

سلام سال نو مبارک وبلاگ جدید مبارک وبلاگ محمد جواد رو هم دیدم... اونهم باحال بود